| تبليغات | X |
تقصير تو نيست...!
می گی دنيا کوچيکه!
می گی زمين يه صفحه صافه که هرچی هم بری به تهش نمی رسی!
می گی دو تا کوه به هم می رسن؛
اما آدما تا آخر عمر بايد دنبال هم بدون!
می گی نوری نيست؛
اگرم باشه يه کرم شبتابه که تو تنهايی خودش غرقه!
می گی چيزی به اسم حق وجود نداره؛
همه ش يه توهمه!!!
می گی بی خود تو قفس زندگی پر پر می زنی!
می گی راه فراری نيست!
می گی امیـــــــــــــــــــــــــــد؟!
بعدم غش غش می خندی!
آخرشم با صدای آروم می گی:
ساده ای ها!!!!
. . .
آره ساده م!
اونقدر ساده که بگم
تقصير تو نيست!
دنيات کوچيکه!!!!
ولی نخواه که دنيای بی پايان منم کوچيکتر از دايره محصور ميون صفر کنی!
من هنوز هستم؛
هنوز زنده م؛
پس بازم می جنگم ...
بازم برای گرفتن حقم از زندگی می جنگم!
می تونی وايسی و تماشا کنی؛
می تونی شاهد باشی که ...
من همه سختی ها رو به زانو در ميارم!!!
≈≈≈≈≈
فکر می کنم واسه هر کسی پيش مياد که يه مدت خودشو گم کنه!
من دارم سعی می کنم دوباره پيدا شم!
از اينکه تنهام نذاشتين يه دنيا مرسی و ممنون و متشکر!!!
راستی...
عمو رامين جون ! تولدت مبارک!!!!
(البته ببخشيد که ۲ روز دير شد
)
اصلا حس آپديت کردنم نيست
!نپرس چرا چون حس جواب دادن هم نيست!!!
فقط اينکه امروز يه روز وحشتناک و گذروندم؛وحشتنـــــــــــــــــــــــــــاک!!!
از اون روزايی بود که خورشيد از غرب در مياد!از همون روزايی که همه دنيا دست به دست هم می دن که تو يه روز مزخرف و بگذرونی!!!
می خواستم داستانشو بنويسم تا حداقل شماها يه دل سير بخندين و شاد شين!!!
اما به خاطر يه سری مسائل شخصی نمی گمتنها قشنگی امروز اين بود که بالاخره امتحانای لعنتی تموم شدن / منم به جمع آزادگان پيوستم!
اينهمه چرند گفتم که آخرش اينو در مورد پست قبلی بگم...
اگه دقت کرده باشين پايين قسمت ”حرف اول“ نوشتم : بهار!اين خانومی گل بهترين دوست منه
فعلا هم افتخار داده و مهمون چارديواری من شده
اينو گفتم که تعجب نکنين که چه عجب!اين مرمر خانوم يه چيز قشنگ نوشت!!!
تا اطلاع ثانوی هم از آپديت خبری نيست!برين خوش باشين و با دمتون کيلو کيلو گردو بشکونين که اين مرمر خانوم حالش گرفته س و تا چند وقت چرند تحويل نمی ده!!!
فعلا خداحافظ
حرف اول:
ببين يه سؤال؟!
از ديوار بی احساس تر و سنگ دل تر سراغ داری؟!
چيزی رو می شناسی که
محکمتر از ديوار سر جاش وايسه؟!
چيزی رو ديدی که بيشتر از ديوار سنگ باشه؟!
می دونم نديدی...
اما بارها ديدی که همون ديوار دل سنگ
رنگ احساس می گيره،
رنگ عادت!!!
آره!وقتی يه تابلو مهمونش می شه
ازش شکل می گيره و بهش عادت می کنه
ـ و تو اينو بارها ديدی...
ـ حالا تو چطور از من می خوای
که بهت عادت نکنم؟؟؟ ـ
≠بهار≠
~~~~~~~~~~~~~~~
حرف آخر:
نمی دونم تا کی مهمون چارديواری من می مونی...
اما می خوام بگم
چه حرفای دلتو ميون اين چارتا ديوار رها کنی،
چه تو يه چارديواری اختصاصی...
تا وقتی مهمون منی واسم از هر کسی عزيزتری...
ـ مثه هميشه!!! ـ
≠مرمر≠
هه!!!
مگه فرقی می کنه؟؟؟
آدم وقتی داره تو لجن غرق می شه،
حتی به يه بوته خار هم چنگ می زنه!!!
ديگه دو قطره خون چه اهميتی داره؟!
۰ ۰ ۰
ـ ”هِی! چشماتو نبند!!!...منو ببين!
هِی با توام!!! گوشاتو ول کن که صدامو بشنوی! منو نگاه کن!!!
روتو نچرخون!!!
می خوای گريه کنم؟؟؟ اشکمو می خوای در بياری؟؟؟ ...آره؟؟؟
با توام!!! به من نگاه کن وقتی باهات حرف می زنم!...“
دلم می خواد دستاشو چنگ بزنم و از رو گوشاش بکشم پايين!!! اما قد م نمی رسه! آخه اون خيلی بزرگه!!!...پاهامو می کوبونم زمين...مثه بچه ها!...
ـ ”منو نگاه کن...منو نگاه کن...!“
روشو می چرخونه...نمی ذاره صورتشو ببينم!...گريه م می گيره...لحنم می شه پر التماس!!!آخه خيلی دوسش دارم...!نمی تونم بيينم باهام قهره...
ـ ”تو رو به بزرگيت قسم نگام کن!...به جون خودت جز تو کسی نيست که ازش کمک بخوام!..له م نکن!!!“
گوش نمی ده...!بلند صداش می زنم...
ـ ” خـــــــــــــــــــــــــــدا!!! “
دستاش شل می شن...!
....شايد بشنوه!...شايد بشنوه!...
بلندتر صداش می زنم...
ـ ”خدا...خدا...! منو نگاه کن!...آره...منم...!“
روشو می چرخونه طرفم...می دونستم...می دونستم خيلی مهربونه...!
حالا اشکای من و خدا با هم قاطی شدن!!!
ـ ”ديگه آشتی؟!“
ـ ” آشتی!!!“