| تبليغات | X |
مامان می گفت:
توی دل هر اناری يه دونه ی بهشتی وجود داره...
اگه اونو بخوری حتما می ری تو بهشت!
و اينگونه شد
که تمام زمستون های بچگی من ٬
در تلاشی بی پايان ٬
برای پيدا کردن دونه بهشتی گذشت...
و حالا از وقتی بزرگ شدم٬
زمستون ها خالی از نگاه کنجکاوانه ای شدن٬
که همه ی دونه های درخشان رو با دقت زير و رو می کرد ٬
و لذت چشيدن شيرينی انار رو می فهميد!
حالا درک می کنم که...
گاهی بايد دل به دروغ های قشنگ سپرد٬
تا شيرينی زندگی رو حس کرد...
شايد روزی به کودکم ياد دادم٬
تموم دونه های انار زندگی رو بخوره ٬
تا مبادا اون دونه بهشتی رو از دست بده!
شايد اون مثل من بازيگوشی نکنه ٬
و بعد حسرت دونه های گمشده رو نخوره...
××××××××××××××××××
پ.ن:به من دروغ بگو!
دروغ های قشنگ بگو!
بگو...
بگو...
مرمر